Είδος: Indie Folk / Soul
Κυκλοφορεί: 11 Απριλίου 2025
Ο πέμπτος δίσκος του Αμερικανού τραγουδοποιού αποτιμάται με θετικό πρόσημο, πλην όμως με αρκετούς αστερίσκους.
Βαθμολογία: 7
Ολόκληρη η κριτική εδώ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bon Iver. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bon Iver. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
10.10.16
Monday Blues #40: Bon Iver
Διαβάστε ολόκληρη τη στήλη εδώ.
3.9.13
Volcano Choir - Repave
Είδος: Indie Folk / Indie Rock
Κυκλοφορεί: 2 Σεπτεμβρίου 2013
Το σημείο στο οποίο χάνει ο Vernon το παιχνίδι είναι η σύγκριση με το ιδιο του το παρελθόν. Το να κυκλοφορείς δύο συνεχόμενα αριστουργήματα (ως Bon Iver) μπορεί να αποτελέσει δίκοπο μαχαίρι. Ένα κοινό καλομαθημένο λειτουργεί σχεδόν εκβιαστικά για το δημιουργό, περιμένοντας πάντα κάτι αντίστοιχο. Έτσι, αναπόφευκτα το "Repave" υστερεί στη σύγκριση. Δεν έχει ούτε την ψυχή του "For Emma", ούτε την ιδιοφυΐα του ήχου του "Bon Iver, Bon Iver". Οι συνθέσεις είναι ένα κλικ πιο κάτω, ενώ τα κομμάτια σε ορισμένα σημεία αναπτύσσονται κάπως άτσαλα και φλερτάρουν επικίνδυνα με τη φλυαρία.
Παρόλα αυτά, το "Repave" είναι τόσο καλύτερο από το μέσο album των ημερών μας, που εύκολα ξεχωρίζει. Είναι μια αξιόλογη προσθήκη στον κατάλογο ενός πολύτιμου καλλιτέχνη, αυτοπαγιδευμένου στην τελειότητά του.
Βαθμολογία: 7½
Κομμάτια που ξεχωρίζουν: Tiderays , Comrade , Byegone
Κυκλοφορεί: 2 Σεπτεμβρίου 2013
Το Indiego Sound θα είναι αυστηρό με το δεύτερο αυτό album των Volcano Choir, του side project, δηλαδή, του Justin Vernon από τους Bon Iver. Και θα είναι αυστηρό, διότι μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου, έχει προηγηθεί αυτό εδώ το διαμάντι. Ο δεύτερος δίσκος των Bon Iver είχε καταφέρει να επεκτείνει τα όρια της folk όσο κανένας άλλος, εισάγωντας στην ενορχήστρωση κρουστά από άλλα είδη μουσικής, αλλά και μια τεράστια ποικιλία από όργανα. Και όλα αυτά με άπαιχτες συνθέσεις, αλλά και συναισθηματική εγγύτητα.
Το "Repave" τοποθετείται ηχητικά πιο κοντά στο album αυτό, παρά στο ντεμπούτο των Volcano Choir. Πλην, όμως, με πολύ πιο λιτή ενορχήστρωση. Οι ακουστικές κιθάρες παρέχουν τα folk θεμέλια, πάνω στα οποία ο Vernon και η μπάντα του χτίζουν. Οι ιδέες που ξεφυτρώνουν στα τραγούδια τους δεν είναι λίγες: drums παρμένα από τη rock, synths που παραπέμπουν σε electronica, pop μελωδίες και φωνητικά που εναλλάσονται ανάμεσα σε ψεύτικες του Vernon, κανονικές του Vernon (περισσότερο από κάθε άλλη φορά), αλλά και τραγούδι από όλη τη μπάντα.
Το "Repave" διατηρεί την ποιότητα που διακρίνει κάθε δουλειά του βασικού του δημιουργού, ο οποίος μοιάζει να έχει το άγγιγμα του Μίδα - φαντάζει απίθανο να παράξει ποτέ κάτι κακό. Έχει τη ζεστασιά, την ατμόσφαιρα και την αισθητική που αγαπήσαμε σ' αυτόν. Έχει πολλά καλά τραγούδια (με πρώτο και καλύτερο το Byegone). Έχει τη γνησιότητα ενός προϊόντος έμπνευσης και όχι αντιγραφής ή ανούσιας αναβίωσης.Το "Repave" τοποθετείται ηχητικά πιο κοντά στο album αυτό, παρά στο ντεμπούτο των Volcano Choir. Πλην, όμως, με πολύ πιο λιτή ενορχήστρωση. Οι ακουστικές κιθάρες παρέχουν τα folk θεμέλια, πάνω στα οποία ο Vernon και η μπάντα του χτίζουν. Οι ιδέες που ξεφυτρώνουν στα τραγούδια τους δεν είναι λίγες: drums παρμένα από τη rock, synths που παραπέμπουν σε electronica, pop μελωδίες και φωνητικά που εναλλάσονται ανάμεσα σε ψεύτικες του Vernon, κανονικές του Vernon (περισσότερο από κάθε άλλη φορά), αλλά και τραγούδι από όλη τη μπάντα.
Το σημείο στο οποίο χάνει ο Vernon το παιχνίδι είναι η σύγκριση με το ιδιο του το παρελθόν. Το να κυκλοφορείς δύο συνεχόμενα αριστουργήματα (ως Bon Iver) μπορεί να αποτελέσει δίκοπο μαχαίρι. Ένα κοινό καλομαθημένο λειτουργεί σχεδόν εκβιαστικά για το δημιουργό, περιμένοντας πάντα κάτι αντίστοιχο. Έτσι, αναπόφευκτα το "Repave" υστερεί στη σύγκριση. Δεν έχει ούτε την ψυχή του "For Emma", ούτε την ιδιοφυΐα του ήχου του "Bon Iver, Bon Iver". Οι συνθέσεις είναι ένα κλικ πιο κάτω, ενώ τα κομμάτια σε ορισμένα σημεία αναπτύσσονται κάπως άτσαλα και φλερτάρουν επικίνδυνα με τη φλυαρία.
Παρόλα αυτά, το "Repave" είναι τόσο καλύτερο από το μέσο album των ημερών μας, που εύκολα ξεχωρίζει. Είναι μια αξιόλογη προσθήκη στον κατάλογο ενός πολύτιμου καλλιτέχνη, αυτοπαγιδευμένου στην τελειότητά του.
Βαθμολογία: 7½
Κομμάτια που ξεχωρίζουν: Tiderays , Comrade , Byegone
12.6.11
Bon Iver - Bon Iver
Είδος: Indie Folk
Κυκλοφορεί: 20 Ιουνίου 2011
Μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο τους αλλά και την πολυσυζητημένη συνεργασία με τον Kanye West, οι Bon Iver επιστρέφουν θριαμβευτικά με έναν ακόμα δίσκο διαμάντι!
Ο Justin Vernon, η ψυχή, δηλαδή, των Bon Iver για όσους δεν γνωρίζουν, αποτελεί ειδική περίπτωση τραγουδοποιού. Στο προηγούμενο album του συγκροτήματος (δικαίως) αποθεώθηκε, καταφέρνοντας να περικλείσει τόνους συναισθήματος σε κομμάτια υπερβολικά απλοϊκά, με τη χρήση ελάχιστων οργάνων και χωρίς περιττές γαρνιτούρες. Ευχάριστη έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι στη νέα αυτή δουλειά ο Vernon δεν παρέμεινε στάσιμος στην ίδια συνταγή της καταξίωσης, αλλά πειραματίστηκε και έκανε ένα βήμα μπροστά. Έτσι, εδώ ο ήχος είναι εμπλουτισμένος με περισσότερα όργανα, με το ρόλο της κιθάρας να περιορίζεται κάπως. Το νέο album είναι γεμάτο πειραματισμούς, εκπλήξεις και πρωτότυπες ιδέες, ενώ τα κομμάτια έχουν αρκετές εναλλαγές και διαφέρουν όλα μεταξύ τους, αποτελώντας ξεχωριστή εμπειρία το καθένα και προσδίδοντας ποικιλία. Φυσικά δε λείπουν πολλά στοιχεία που λατρέψαμε στους Bon Iver, όπως τα συγκλονιστικά φαλτσέτα του Vernon, η vintage (αλλά καθόλου παρωχημένη) αισθητική, η ασύλληπτη ευαισθησία στις συνθέσεις και η μοναδική ατμόσφαιρα της απομόνωσης που αποδίδεται για μια ακόμα φορά με εντυπωσιακή μαεστρία.
Γενικά, το "Bon Iver" είναι ένα από αυτά τα albums που επιμένουν να σε παρασύρουν στον δικό τους κόσμο. Αν είσαι δεκτικός σε αυτό το ταξίδι θα κερδίσεις αμέτρητες στιγμές ανατριχίλας. Αν όχι, δεν πειράζει. Ο δίσκος θα είναι εκεί ως σταθερή, διαχρονική αξία και θα σε περιμένει να ανακαλύψεις τη μαγεία του όταν το θελήσεις εσύ. Μάλλον είναι ό,τι καλύτερο έχει βγει μέχρι στιγμής μέσα στο 2011...
Βαθμολογία: 9
Official Website
Myspace
FULL ALBUM STREAM!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)