Monday Blues #29: Chance The Rapper

Δίσκος αυτής της εβδομάδας το τρίτο mixtape του Chance The Rapper, που επιχειρεί να παντρέψει το hip hop με τις μακρινές gospel ρίζες της μαύρης μουσικής.

Διαβάστε ολόκληρη τη στήλη εδώ.

Death Grips - No Love Deep Web

Είδος:  Experimental Hip Hop  /  Hardcore Rap  /  Dubstep
Κυκλοφορεί:  1 Οκτωβρίου 2012

    Είναι ιδιαίτερη περίπτωση οι Death Grips. Πέρα από το πρωτοφανώς τολμηρό εξώφυλλο του νέου τους album (που δεν θα το δείτε σε πολλά sites στη μη λογοκριμένη του μορφή), το συγκρότημα είχε τα κότσια να ανοίξει πόλεμο με τη δισκογραφική του. Ενώ αρχικά είχε ανακοινωθεί η κυκλοφορία του δεύτερου album τους μόλις λίγους μήνες μετά το πρώτο (δηλαδή επρόκειτο να κυκλοφορήσουν 2 albums μέσα στο 2012), η Epic αποφάσισε να αναβάλει την κυκλοφορία του για "κάπου μέσα στο 2013", χωρίς να το έχει ακούσει. Έτσι, το συγκρότημα αποφάσισε αυθαίρετα να το δώσει δωρεάν από την ιστοσελίδα του, με αποτέλεσμα η εταιρεία να το ακούσει ταυτόχρονα με τους fans!

     Για όποιον δεν είχε επαφή με την προηγούμενη κυκλοφορία των Death Grips, εδώ βρίσκεται η παρουσίαση του Indiego Sound, στην οποία περιγράφεται ο ήχος τους, οι καινοτομίες τους, αλλά και οι προβληματισμοί που αφορούν τη διαχρονικότητά τους και την ουσία της μουσικής τους.

     Το μοναδικό πλεονέκτημα του No Love Deep Web σε σχέση με τον προκάτοχό του είναι η ύπαρξη των 2 killer tracks: No Love και Bass Rattle Stars Out The Sky. Πανέξυπνοι ήχοι, τρελά beats και flow, πρόκειται για 2 αξιοζήλευτα hip hop κομμάτια, καλύτερα από οτιδήποτε μας έχει προσφέρει το συγκρότημα μέχρι στιγμής. 

     Αν αντιμετωπίσουμε όμως το album ως σύνολο, τότε είναι αισθητά πιο αδύναμο από το The Money Store. Για λόγους που μάλλον σχετίζονται με τη βιαστική κυκλοφορία του, η παραγωγή είναι ενοχλητικά πρόχειρη. Οι ήχοι παραμένουν χοντροκομμένοι, αλλά αυτή τη φορά όχι επιμελώς ή από άποψη, αλλά από προχειροδουλειά. Σε σημεία τα κομμάτια μοιάζουν άδεια και ημιτελή. Αυτό βέβαια καθιστά τον ήχο τους απλούστερο και άρα πιο προσβάσιμο. Τελικά όμως δε λειτουργεί θετικά, μιας και με εξαίρεση τα δύο που αναφέραμε (και 1-2 ακόμα που θα βρείτε κάτω στις προτάσεις), τα κομμάτια δεν είναι καθόλου αξιόλογα. Έτσι, η φτωχή ηχητική επένδυση τα εκθέτει περισσότερο και σίγουρα δεν τα βοηθά.

     Για κάποιους οι Death Grips είναι το μέλλον της hip hop, μαζί με την Azealia Banks. Για άλλους, είναι μια φούσκα που θα σκάσει. Το Indiego Sound βλέπει με κακό μάτι την τυφλή επιθετικότητα και την πρόκληση, αλλά εκτιμά τους φρέσκους ήχους που πλασάρουν, ακόμα κι αν δεν πιστεύει στη μακρόπνοη διαχρονικότητά τους. Αυτό όμως θα το δείξει ο χρόνος. Σε κάθε περίπτωση, από το No Love Deep Web κρατάμε τις 2 κομματάρες που ξεχωρίζουν...

Βαθμολογία:  5½

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  No Love , Bass Rattle Stars Out The Sky , Artificial Death In The West

Death Grips - The Money Store

Είδος:  Experimental Hip Hop  /  Hardcore Rap  /  Dubstep
Κυκλοφορεί:  23 Απριλίου 2012

     Και τι δεν έχει γραφτεί για το πρώτο αυτό ολοκληρωμένο album των Death Grips. Ήδη πολλοί κριτικοί αποφάνθηκαν ότι προκειται για το album της χρονιάς, την ίδια στιγμή που το θερμόμετρο του hype έχει χτυπήσει κόκκινο, με το album να αποσπά σχόλια του τύπου "ο καινοτόμος ήχος που περιμέναμε".
    Καινοτομία υπάρχει. Οι Death Grips συνδυάζουν το hip hop με την dubstep, ακολουθώντας μια παρόμοια έμπνευση με αυτή των Shabazz Palaces πέρσι. Με τη διαφορά, όμως, ότι εδώ μιλάμε για πολύ πιο upbeat και hardcore καταστάσεις. Ο ήχος μοιάζει να είναι βγαλμένος από υπόγεια, η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε underground parties. Ναρκωτικά, urban life και κάτι από εκείνα τα βίαια video games με τα οποία λίγο πολύ μεγαλώσαμε εμείς οι των 90's.
     Ωστόσο, ενώ όλη αυτή η άγρια ομορφιά σφύζει από ενέργεια και φαντασία, ο ήχος είναι τόσο χοντροκομμένα φασαριόζικος και τα φωνητικά τόσο επιτηδευμένα επιθετικά, που μετά από λίγο ο δίσκος καταντά ενοχλητικός. Όσο προσεγμένα και να είναι τα κομμάτια και όσο εύκολα και να μένουν στο μυαλό, πώς μπορεί να απολαύσει κανείς τέτοιου είδους μουσική για περισσότερο από 5 λεπτά; Και ποιο είναι το νόημα της μουσικής όταν η χρήση της περιορίζεται αποκλειστικά στα clubs;

    Είναι γεγονός ότι το νέο πάντα ξενίζει στην αρχή και θέλει χρόνο για να το κατανοήσεις. Είναι επίσης γεγονός ότι έχουμε ανάγκη από φρέσκα πράγματα στη μουσική, δεδομένης της ανακύλωσης των ίδιων ιδεών τα τελευταία χρόνια. Αυτό όμως δεν καθιστά αυτόματα καλό και διαχρονικό οτιδήποτε το νέο. Και στην περίπτωση των Death Grips, όσο χαμό και αν κάνει τώρα ο δίσκος τους, το Indiego Sound αμφιβάλλει ότι η μουσική τους είναι τόσο καλή, ώστε μετά από 5 ή 10 χρόνια να τους θυμόμαστε και να τους ακόυμε ακόμα.

Βαθμολογία:  7

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  Get Got , I've Seen Footage , System Blower , Bitch Please