Listomania #33: 5 Άλμπουμ για τον Απρίλιο του 2020

Παρά τις αναβολές κυκλοφοριών, τις αναστολές συναυλιών και τον γενικότερο κατακρημνισμό που υφίσταται η μουσική βιομηχανία λόγω του κορονοϊού, το 2020 εξελίσσεται σε πολύ καλή χρονιά για τη μουσική σε επίπεδο ποιότητας δίσκων -και αυτό χωρίς καν να έχουμε μπει καλά καλά στις περιόδους αιχμής, όπου παραδοσιακά ρίχνεται στην αρένα το βαρύ πυροβολικό της δισκογραφίας (Μάιος-Ιούνιος και Σεπτέμβριος-Νοέμβριος). Μέσα σε αρκετές καλές κυκλοφορίες, τον Απρίλιο έκανε την εμφάνιση της και μια ισχυρότατη υποψηφιότητα για τον τίτλο του δίσκου της χρονιάς.

Διαβάστε τη στήλη εδώ.

Monday Blues #57: Laura Marling

Η νεαρή τραγουδοποιός επιστρέφει με έναν από τους καλύτερους δίσκους της αλάνθαστης δισκογραφίας της και ανάγεται σε ηγέτιδα της βρετανικής folk, στα 27 της μόλις χρόνια.

Διαβάστε ολόκληρη τη στήλη εδώ.

Laura Marling - Short Movie

Είδος:  Folk Rock
Κυκλοφορεί:  23 Μαρτίου 2015

Δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ πρώτο ενικό στα κείμενά μου, αλλά αυτή τη φορά αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκινήσω σε προσωπικό τόνο, λέγοντας ότι η κριτική για τον 5ο δίσκο της Laura Marling είναι η δυσκολότερη που θυμάμαι να έχω αναλάβει τους τελευταίους μήνες. Αποδείχθηκε πραγματικά μεγάλη πρόκληση το να αξιολογήσεις με ορθότητα, μα και ειλικρίνεια, έναν δίσκο που είναι με τόσο προφανή τρόπο "ποιοτικός", αλλά στην ουσία του τόσο απρόσιτος.

Ολόκληρη η κριτική εδώ.
     
    

Βαθμολογία:  7

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  False Hope , I Feel Your Love , Gurdjieff's Daughter

Monday Blues #13: Kendrick Lamar

Ο δίσκος της εβδομάδας στο 13ο Monday Blues ανήκει σε ένα τεράστιο hip hop όνομα της τρέχουσας δεκαετίας και δεν αποκλείεται να είναι ο δίσκος της χρονιάς. Ακόμη, στη στήλη παρουσιάζονται οι νέοι δίσκοι ένος πολύ ιδιαίτερου blue-eyed soulman, μιας ξεχωριστής γυναικείας φυσιογνωμίας της βρετανικής indie folk, αλλά και ενός βετεράνου της παραδοσιακής folk.

Διαβάστε τη στήλη εδώ.

Laura Marling - Once I Was An Eagle

Είδος:  Indie Folk  /  Folk
Κυκλοφορεί:  27 Μαΐου 2013

    Τι να πεί κανείς για τη Laura Marling; Μια κοπέλα μόλις 23 χρονών, που έχει κυκλοφορήσει ήδη τέσσερις δίσκους, αποσπώντας σχεδόν μόνο θετικά σχόλια (για να μην αναφερθούμε σε βραβεία και υποψηφιότητες). Ένα ταλέντο πολύπλευρο, καθώς πρόκειται για εξαιρετική ερμηνεύτρια, στιχουργό και κιθαρίστρια. Και μια απόλυτα σοβαρή καλλιτέχνις, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την pop κατεύθυνση της σύγχρονης βρετανικής folk σκηνής (βλέπε Mumford & Sons και Noah And The Whale, μπάντες των οποίων οι frontmen έχουν σχετιστεί με την εν λόγω κυρία).
     Ο νέος της δίσκος, τέταρτος κατά σειρά, είναι λίγο διαφορετικός απ' οτιδήποτε έχει κάνει μέχρι τώρα, αλλά αποτελεί ένα ακόμη εξαιρετικό βήμα στην ήδη λαμπρή πορεία της. Είναι ένας δίσκος αρκετά βαρύς και δύσκολος. Τεράστιος σε διάρκεια (16 κομμάτια και περισσότερα από 60 λεπτά μουσικής), εγκεφαλικός και καθόλου "πιασάρικος". Για όποιον έχει παρακολουθήσει τη δισκογραφία της, είναι εμφανές ότι σε κάθε βήμα τα χιτάκια (όσο "χιτάκι" μπορεί να θεωρηθεί ένα κομμάτι της Marling) όλο και μειώνονται, με αποκορύφωμα το νέο δίσκο, όπου είναι ανύπαρκτα. Συν τοις άλλοις, έχει πλέον χάσει το σύγχρονο indie touch και έχει περάσει σε πιο αυθεντικό, ατόφιο folk, που σε καμία περίπτωση δεν απευθύνεται σε όσους προσεγγίζουν το είδος επιφανειακά. Μόνο οι σκληροπυρηνικοί φολκάδες θα αγκαλιάσουν τη νέα της αυτή δουλειά.
     Είναι θαυμάσιο το πόσο έχει εξελιχθεί η Laura μεγαλώνοντας. Η τεχνική της στην κιθάρα βελτιώνεται συνεχώς και πλέον μάλλον μπορεί να θεωρηθεί ως μία από τις πιο καλές γυναίκες κιθαρίστριες της γενιάς της. Ίσως δεν είναι τυχαίο που το νέο album φέρνει την κιθάρα της στο επίκεντρο περισσότερο απ' ό,τι στο παρελθόν, αναδεικνύοντας την τεχνική της. Παράλληλα, η κρυστάλλινη φωνή της έχει βαρύνει μια ιδέα, κάνοντάς την να ακούγεται περισσότερο γυναίκα και υπογραμμίζοντας την ωριμότητα η οποία πάντα τη διέκρινε. Ωριμότητα που φυσικά βροντοφωνάζει και μέσα από τους στίχους, που για μια ακόμη φορά είναι έξοχοι και κάνουν εμάς τους συνομήλικούς της να αναρωτιόμαστε σε ποια ηλικία θα συνειδητοποιήσουμε όλα όσα έχει ήδη χωνέψει εκείνη στα 23 της. Είναι γεγονός: η εξέλιξή της είναι τέτοια, που σιγά σιγά αρχίζει να μοιάζει στους πατέρες του είδους και στις μεγάλες της επιρροές (Bob Dylan, Joan Baez, Joni Mitchell κ.ά.).
     Το Once I Was An Eagle είναι ο δίσκος που θα ενθουσιάσει τους ταγμένους φίλους της Laura Marling, αλλά δύσκολα θα προσελκύσει νέους. Είναι ένας δίσκος που ξεδιπλώνει αργά τις χάρες του, αλλά ανταμείβει τους υπομονετικούς. Δίσκος που δεν καταφέρνει μεν να αποτινάξει από πάνω της το tag "Starbucks music", αλλά έχει να πει πολλά περισσότερα από αυτό. Και εντέλει, είναι ο δίσκος που πιθανότατα θα της χαρίσει το Mercury Prize...
    
    
Βαθμολογία:  8

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  I Was An Eagle , Master Hunter , Pray For Me , Little Bird , Saved These Words

Laura Marling - A Creature I Don't Know

Είδος:  Folk Rock  /  Acoustic

Κυκλοφορεί:  12 Σεπτεμβρίου 2011

     Ο πρώτος σπουδαίος δίσκος του φθινοπώρου κατέφθασε! Η Laura Marling για μια ακόμα φορά μας προσφέρει απλόχερα μία συλλογή από folk κομψοτεχνήματα.

     Best female artist στα φετινά Brit Awards, best solo artist για τα NME Awards, 2 χρονιές υποψηφιότητα για Mercury Prize, όσοι δηλαδή και οι δίσκοι που έχει κυκλοφορήσει αν εξαιρέσουμε τη νέα της δουλειά. Όχι, δεν είναι τυχαία τα βραβεία και οι διακρίσεις. Η Laura Marling, ή αλλιώς ένα από τα πιο λαμπρά νέα αστέρια της βρετανικής σκηνής, είναι μόλις 21 χρονών και έχει καταφέρει να δημιουργήσει απίστευτα ώριμη folk μουσική, με βάθος που θα ζήλευαν πολλοί. Πατώντας γερά στα θεμέλια της μουσικής παράδοσης, στην οποία φαίνεται να έχει εντρυφήσει, η Marling κάνει κάτι όχι καινούριο, αλλά το κάνει πάρα πολύ καλά! Η απολαυστική ακουστική κιθάρα χαϊδεύει τα αυτιά και αναδεικνύεται ο βασιλιάς της ενορχήστρωσης, ενώ η δροσερή νεανική φωνή της είναι αυτό ακριβώς που χρειάζονταν τα τραγούδια, ώστε να μην ηχούν αναχρονιστικά. Σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές, εδώ έχουμε περισσότερες επιρροές από την άλλη όχθη του Ατλαντικού (σε σημεία υπάρχουν μέχρι και country στοιχεία), ενώ οι στίχοι είναι πιο συναισθηματικοί και μάλλον σκοτεινοί. Οι συνθέσεις είναι σχεδόν όλες εξαιρετικές, αν και στερούνται οποιασδήποτε πρωτοτυπίας, γεγονός περιοριστικό, που αναπόφευκτα συγκρατεί το album σε μια "δεύτερη κατηγορία". Το A Creature I Don't Know, όμως, στέκεται υπερήφανα στην κορυφή αυτής και βγάζει τη γλώσσα σε νεωτεριστές που στο όνομα της εξέλιξης και των trends χάνουν την ουσία. Ανήκει λοιπόν στα καλύτερα albums της χρονιάς; Σαφέστατα ναι!

Βαθμολογία:  8

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  The Muse , Don't Ask Me Why , Sophia
Official Website