4.11.20

Listomania #39: 10 Από Tα Καλύτερα Μουσικά Θέματα Που Ακούστηκαν σε Βιντεοπαιχνίδια

  


Φαινομενικά, η υπόθεση «μουσική» (ή «ήχος», με την ευρύτερη έννοια) δεν είναι και η πιο κρίσιμη παράμετρος, όταν μιλάμε για video games. Σε μια αγορά άμεσα συνυφασμένη με την τεχνολογική εξέλιξη είναι τα γραφικά εκείνα που κρίνουν τις πρώτες εντυπώσεις, η ιστορία (σε όσους τίτλους υπάρχει κάποιο σενάριο, τέλος πάντων) που δίνει «ψυχή» στα παιχνίδια και περισσότερο όλων, το gameplay, που είναι τελικά και ο παράγοντας που καθορίζει την απόλαυση της εμπειρίας περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.

Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι τα περισσότερα από τα κορυφαία παιχνίδια στην ιστορία του gaming είχαν μέσα σε όλα τους τα προτερήματα και πολύ προσεγμένη μουσική, με θέματα που σε πολλές περιπτώσεις χαράχτηκαν για πάντα στη μνήμη όσων τα έπαιξαν. Είτε μιλάμε για τις 8-bit συνθέσεις που έντυναν μουσικά τα παιχνίδια της δεκαετίας του ’80, είτε για σύγχρονα OST που επιστράτευσαν ολόκληρες συμφωνικές ορχήστρες, η καλή μουσική στα video games είναι ένα «εξτραδάκι» που συνεισφέρει σε μια ολοκληρωμένη οπτικοακουστική εμπειρία και συχνά γίνεται η λεπτομέρεια που τελειοποιεί τα παιχνίδια.

Η σημερινή στήλη παρουσιάζει μια εντελώς προσωπική επιλογή από 10 κορυφαίες στιγμές όπου ακούστηκε εξαιρετική μουσική σε βιντεοπαιχνίδια. Στη λίστα συμπεριλήφθηκε μόνο μουσική που γράφτηκε αποκλειστικά για παιχνίδια, με όριο το ένα κομμάτι ανά παιχνίδι.

Διαβάστε τη στήλη εδώ.

12.10.20

Sufjan Stevens - The Ascension

Είδος:  Indie Pop / Electronic

Κυκλοφορεί:  25 Σεπτεμβρίου 2020



  
Αν το αριστουργηματικό Carrie & Lowell του 2015 είχε χαιρετιστεί ως η επιστροφή του Sufjan Stevens στις folk καταβολές του, το φετινό The Ascension αποδεικνύεται ένα ακόμα κραυγαλέο U turn, προσεγγίζοντας τους ηλεκτρονικούς πειραματισμούς του The Age of Adz (2010). Πιστός στο δισκογραφικό του ραντεβού (που από το 2005 ανανεώνεται κάθε πενταετία, υπολογίζοντας μόνο τις solo κυκλοφορίες), ο σπουδαίος τραγουδοποιός αυτή τη φορά αφήνει στην άκρη μπάντζο και ακουστικές κιθάρες και εφευρίσκει έναν ήχο πυκνό σε synths, ambient electronics, drum machine ρυθμικές βάσεις, αλλοιωμένες φωνητικές ηχογραφήσεις, αλλά και ορισμένα ατόφια οργανικά στοιχεία, ως αναλογικό αντίβαρο στην ψηφιοποίηση του ήχου του.

Ολόκληρη η κριτική εδώ.

Βαθμολογία:  7

6.10.20

Fleet Foxes - Shore

 Είδος:  Indie Folk

Κυκλοφορεί:  22 Σεπτεμβρίου 2020


  
Από τον τέταρτο δίσκο του χαρισματικού Robin Pecknold και της μπάντας του απουσιάζουν οι σχεδόν θεόσταλτες μελωδίες του ομώνυμου ντεμπούτου. Δεν υπάρχουν υπαρξιακές αναζητήσεις πλαισιωμένες από σαγηνευτικούς κιθαρισμούς, όπως στο Helplessness Blues του 2011. Ούτε βρίσκει κανείς τις δαιδαλώδεις δομές και τις μεγαλεπήβολες ενορχηστρώσεις του πιο πρόσφατου Crack-Up. Η οργιώδης δημιουργικότητα που ανέδειξε τους Fleet Foxes στo μάλλον κορυφαίo indie folk σχήμα της τελευταίας 15ετίας (μαζί με Bon Iver, φυσικά) έχει πια καταλαγιάσει, αφήνοντας χώρο για μια πιο laid back προσέγγιση, απαλλαγμένη από κάθε άγχος για εντυπωσιασμό.

Ολόκληρη η κριτική εδώ.


Βαθμολογία:  7½

2.10.20

Listomania #38: Τα 10 Καλύτερα Άλμπουμ του Τρίτου Τριμήνου του 2020

 



Το 2020 ξεκίνησε εκπληκτικά ως μουσική χρονιά (τα έχουμε γράψει ξανά και ξανά), αλλά λίγο μετά τα μισά έκανε «κοιλιά». Ωστόσο, παρότι συγκριτικά φτωχό, το τρίτο τρίμηνο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος) είχε τις στιγμές του.

Σήμερα το Listomania παρουσιάζει τους 10 δίσκους (ιεραρχημένους φυσικά) που ξεχώρισε μέσα στους τρεις τελευταίους μήνες και που αναμένει να βρουν μια θέση στις λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς, οι οποίες θα αρχίσουν να δημοσιεύονται περίπου σε ενάμιση μήνα από σήμερα.

Διαβάστε τη στήλη εδώ.

14.9.20

Dua Lipa - Club Future Nostalgia

Είδος: EDM, House, Pop

Κυκλοφορεί:  28 Αυγούστου 2020





Το εγχείρημα ενός remix album αντάξιου του Future Nostalgia μοιάζει εξαρχής χαμένο από χέρι. Όχι μόνο γιατί ο φετινός δίσκος της Dua Lipa ηχεί ήδη κλασικός, έξι μήνες μετά την κυκλοφορία του (τότε το είχα χαρακτηρίσει ως «το καλύτερο γυναικείο, mainstream pop άλμπουμ από την εποχή του Lemonade»), αλλά και γιατί το αυθεντικό άλμπουμ ήταν από μόνο του ένας χορευτικός οδοστρωτήρας που ακόμα σαρώνει τα (όποια) clubs, έστω και στην εποχή του Covid-19.

Ολόκληρη η κριτική εδώ.

    
Βαθμολογία:  7