Spiritualized - Sweet Heart Sweet Light

Είδος:  Space Rock  /  Alternative Rock 
Κυκλοφορεί:  16 Απριλίου 2012

     Ο νέος δίσκος των βρετανών space rockers τυγχάνει ιδιαίτερου χαϊδέματος από μεγάλη μερίδα του το μουσικού τύπου, συμπεριλαμβανομένου και του Pitchfork, το οποίο έδωσε ένα γενναιόδωρο (και όχι συχνό) 8.8/10. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για δυνατό δίσκο, πλην όμως με αδυναμίες που του στερούν την "απογείωση" στο διάστημα. Η tracklist μοιάζει με σκωτσέζικο ντους, με τα καλά και τα αδιάφορα κομμάτια να εναλλάσσονται συνεχως. Οι πολλές γλυκανάλατες ή μονότονες συνθέσεις διακόπτονται από αναπάντεχα όμορφα κομμάτια, που θα μπορούσαν να είναι βγαλμένα από τους καλύτερους δίσκους του συγκροτήματος. Στις καλές στιγμές πάντως, έχουμε ωραίο δέσιμο των ταξιδιάρικων φωνητικών με τις κιθάρες και τα strings, μελωδικότητα και ατμόσφαιρα. Εντέλει θα το δείξει ο χρόνος, αλλά μάλλον το album αυτό συγκαταλέγεται στα καλά βήματα της δισκογραφίας των  Spiritualized.

Βαθμολογία:  7½

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  Hey Jane , Little Girl , So Long You Pretty Thing

Marina And The Diamonds - Electra Heart

Είδος:  Pop
Κυκλοφορεί:  30 Απριλίου 2012

     Ποιός περίμενε ότι το δεύτερο album της Μαρίνας θα είναι τόσο απογοητευτικό, που θα κάνει το πρώτο να μοιάζει με αριστούργημα; Κι όμως, αυτός εδώ ο νέος δίσκος μόνο απορίες μπορεί να δημιουργήσει. Απορίες όπως: πού πήγε η indie Μαρίνα που ξέραμε; Πόση προσωπική ματαιοδοξία μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή την εμπορική στροφή των 180 μοιρών; Σε τι κοινό μπορεί να απευθύνεται; Σε 15χρονα κοριτσάκια ή σε fans της Lady Gaga; Και όλα αυτά διότι στο Electra Heart έχουμε να κάνουμε με μία ντουζίνα pop τραγουδιών με χορευτική κατεύθυνση, γεμάτα με γλυκανάλατες μελωδίες, ανόητους στίχους, πριόνια και αντιαισθητικά μπιτάκια. Ο ήχος είναι το πιο καταστροφικό στοιχείο του συνόλου, καθώς χαντακώνει τις λίγες καλές συνθέσεις που υπάρχουν και που υπό άλλες συνθήκες θα χάριζαν στο δίσκο τις απαραίτητες καλές στιγμές που τόσο χρειάζεται. Και ο ενδεχόμενος αντίλογος ότι πρόκειται για concept album που καυτηριάζει τον ξεπεσμό της σύγχρονης μουσικής βιομηχανίας και των celebrities δε στέκει σε καμία περίπτωση. Γιατί τι νόημα έχει το ειρωνικό concept, όταν ολοφάνερα πουλάς αυτό που κατακρίνεις;

Βαθμολογία:  4

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:   The State Of Dreaming , Hypocrates , Fear And Loathing

Death Grips - The Money Store

Είδος:  Experimental Hip Hop  /  Hardcore Rap  /  Dubstep
Κυκλοφορεί:  23 Απριλίου 2012

     Και τι δεν έχει γραφτεί για το πρώτο αυτό ολοκληρωμένο album των Death Grips. Ήδη πολλοί κριτικοί αποφάνθηκαν ότι προκειται για το album της χρονιάς, την ίδια στιγμή που το θερμόμετρο του hype έχει χτυπήσει κόκκινο, με το album να αποσπά σχόλια του τύπου "ο καινοτόμος ήχος που περιμέναμε".
    Καινοτομία υπάρχει. Οι Death Grips συνδυάζουν το hip hop με την dubstep, ακολουθώντας μια παρόμοια έμπνευση με αυτή των Shabazz Palaces πέρσι. Με τη διαφορά, όμως, ότι εδώ μιλάμε για πολύ πιο upbeat και hardcore καταστάσεις. Ο ήχος μοιάζει να είναι βγαλμένος από υπόγεια, η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε underground parties. Ναρκωτικά, urban life και κάτι από εκείνα τα βίαια video games με τα οποία λίγο πολύ μεγαλώσαμε εμείς οι των 90's.
     Ωστόσο, ενώ όλη αυτή η άγρια ομορφιά σφύζει από ενέργεια και φαντασία, ο ήχος είναι τόσο χοντροκομμένα φασαριόζικος και τα φωνητικά τόσο επιτηδευμένα επιθετικά, που μετά από λίγο ο δίσκος καταντά ενοχλητικός. Όσο προσεγμένα και να είναι τα κομμάτια και όσο εύκολα και να μένουν στο μυαλό, πώς μπορεί να απολαύσει κανείς τέτοιου είδους μουσική για περισσότερο από 5 λεπτά; Και ποιο είναι το νόημα της μουσικής όταν η χρήση της περιορίζεται αποκλειστικά στα clubs;

    Είναι γεγονός ότι το νέο πάντα ξενίζει στην αρχή και θέλει χρόνο για να το κατανοήσεις. Είναι επίσης γεγονός ότι έχουμε ανάγκη από φρέσκα πράγματα στη μουσική, δεδομένης της ανακύλωσης των ίδιων ιδεών τα τελευταία χρόνια. Αυτό όμως δεν καθιστά αυτόματα καλό και διαχρονικό οτιδήποτε το νέο. Και στην περίπτωση των Death Grips, όσο χαμό και αν κάνει τώρα ο δίσκος τους, το Indiego Sound αμφιβάλλει ότι η μουσική τους είναι τόσο καλή, ώστε μετά από 5 ή 10 χρόνια να τους θυμόμαστε και να τους ακόυμε ακόμα.

Βαθμολογία:  7

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  Get Got , I've Seen Footage , System Blower , Bitch Please

Jack White - Blunderbuss

Είδος:  Blues Rock  /  Garage Rock
Κυκλοφορεί:  23 Απριλίου 2012

     Και το blues rock revival καλά κρατεί... Η solo επιστροφή του κύριου Jack White είναι αρκετά παραπάνω από "ικανοποιητική" και λίγο πιο κάτω από "εντυπωσιακή"! Έντονα προσωπικό, το νέο αυτό album είναι περισσότερο blues και μελωδικό, παρά garage και κιθαριστικό. Τα χαρακτηριστικά "Jack White" κιθαριστικά solos βέβαια δε λείπουν, αλλά ούτε έχουν τη βαρύτητα που είχαν στο παρελθόν. Το κενό έρχεται να καλύψει το πιάνο (με κεντρικότατο ρόλο στις ενορχηστρώσεις), το οποίο σε συνδυασμό με την καθαρή παραγωγή και τους χαμηλούς τόνους σε πολλά από τα κομμάτια, ενισχύει αυτόν τον προσωπικό τόνο. Γενικά πρόκειται για πολύ δυνατή συλλογή τραγουδιών με τουλάχιστον 4-5 killer singles, άφθονη ενέργεια, solid δομή, τεχνική, αλλά και συναίσθημα. Λίγο πιο πολλή φαντασία χρειαζόταν μόνο για να απογειωθεί και να φτάσει τα επίπεδα των καλών δίσκων των White Stripes. Αυτά παθαίνεις όταν θέτεις τον πήχη τόσο ψηλά!

Βαθμολογία:  8½

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  Missing Pieces , Sixteen Saltines , Freedom At 21 , Love Interruption , Weep Themselves To Sleep

Alabama Shakes - Boys & Girls

Είδος:  Soul Rock  /  Blues Rock  /  Indie Rock 
Κυκλοφορεί:  9 Απριλίου 2012

     Ένα ακόμη ανερχόμενο νέο όνομα κυκλοφορεί το ντεμπούτο του και ήδη έχει τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες στις πωλήσεις. Οι Alabama Shakes είναι μία προσθήκη στην "back to basics" τάση που κυριαρχεί στην εναλλακτική μουσική βιομηχανία αυτούς τους καιρούς. Το αμερικάνικο blues/soul rock παίρνει σάρκα και οστά μέσα από την παραγωγή, που δίνει vintage χροιά στις κιθάρες και γενικά στη μουσική, αλλά και μέσα από τα απόλυτα ταιριαστά στο είδος φωνητικά της frontwoman Brittany Howard, τα οποία, αν και τεχνικά έξοχα, κάπου υπερβάλλουν σε ένταση και δραματικότητα και ενίοτε ενοχλούν. Το Boys & Girls είναι ένα album εύκολο να αγαπήσεις, μιας και είναι πιστό στο ύφος του και απλό στη δομή του. Ωστόσο, όσο κερδίζει σε ήχο, τόσο χάνει σε μουσική, μιας και αυτή κουκουλώνεται και εντέλει δρα στη σκιά του ήχου. Κάποιες καλές συνθέσεις υπάρχουν, βέβαια (βλέπε το πρώτο single Hold On), αλλά αν στο μέλλον το συγκρότημα δουλέψει περισσότερο σε αυτόν τον τομέα, υπέροχα πράγματα μπορούν να προκύψουν. Και μόνο τότε είναι που οι Alabama Shakes δεν θα αφήσουν περιθώρια να γίνεται λόγος για αναμάσημα, αλλά για δημιουργική αναβίωση του μουσικού παρελθόντος.

Βαθμολογία:  6½

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  Hold On , Hang Loose , On Your Way , Heavy Chevy