Best of 2014: ALBUMS

Παρακάτω θα βρείτε συγκεντρωτικά τα 20 καλύτερα albums του 2014, τα οποία ψήφισε το Indiego Sound στην φετινή blogovision. Μετά το Νο.1 ακολουθεί και μια ανακοίνωση...

20. Royal Blood - Royal Blood

19. Temples - Sun Structures

18. The Black Keys - Turn Blue

17. The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave

  

16. Spoon - They Want My Soul

  

15. Todd Terje - It's Album Time

  

14. Perfume Genius - Too Bright

  

13. Future Islands - Singles

  

12. Caribou - Our Love

11. Wild Beasts - Present Tense

 

  

10. Flying Lotus - You're Dead!

  

9. Mac DeMarco - Salad Days

  

8. Swans - To Be Kind

  

7. Run The Jewels - Run The Jewels 2

  

6. FKA Twigs - LP1

  

5. Sharon Van Etten - Are We There

  

4. Sun Kil Moon - Benji

3. Beyoncé - Beyoncé

2. The War On Drugs - Lost In The Dream

 

  

1. St. Vincent - St. Vincent

Και μία ανακοίνωση!

Με το τέλος του 2014 κλείνει το πρώτο μισό της δεκαετίας των 2010's και το Indiego Sound ετοιμάζει ένα αφιέρωμα για τη μουσική των τελευταίων 5 χρόνων. Πρόκειται για μια λίστα με τους 50 καλύτερους δίσκους της περιόδου 2010-2014, ιεραρχημένους από το Νο.50 μέχρι το Νο.1. Θα είναι η λίστα με την πλέον βαρύνουσα σημασία από όλες αυτές που έχει κάνει το Indiego Sound αυτά τα 4 χρόνια. Θα δημοσιευτέι την 1η Ιανουαρίου του 2015, τη μέρα δηλαδή που θα μπούμε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας. Stay tuned!

Julian Casablancas + The Voidz - Tyranny

Είδος:  Experimental Rock  /  Synthpunk
Κυκλοφορεί:  23 Σεπτεμβρίου 2014

     Ο τίτλος του νέου δίσκου του Julian Casablancas (με τους Voidz) είναι αρκετά αντιπροσωπευτικός των πρώτων ακροάσεων. Υπό τα πυκνά στρώματα της πληθωρικής παραγωγής, τα 62 διόλου εύπεπτα λεπτά πειραματισμών, δυσαρμονιών και θορύβου αποβαίνουν πράγματι "τυραννικά" για το αυτί, τουλάχιστον μέχρι να αναπτυχθεί μια σχέση οικειότητας μαζί τους. Αλλά κι όταν αυτό συμβεί, ένα γλυκόπικρο καταστάλαγμα συμπάθειας και συγχρόνως αποστροφής έρχεται να μπερδέψει ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

>>> Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Βαθμολογία:  6½

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  Take Me In Your Army , Human Sadness , Father Electricity , Dare I Care

Pink Floyd - The Endless River

Είδος:  Progressive Rock
Κυκλοφορεί:  10 Νοεμβρίου 2014

     Λέγονται και γράφονται πολλά τους τελευταίους μήνες για το Endless River. Αναλύσεις επί αναλύσεων για το εγχείρημα των Gilmour & Mason, για τον επίλογο της ιστορίας των Pink Floyd, για την απόπειρα ενοποίησης σκόρπιων ηχογραφήσεων της περιόδου του Division Bell (1994), για τον φόρο τιμής στον Wright –και για άλλα, πολλά. Στο παρόν κείμενο, όμως, θα μείνουμε στη μουσική και μόνο. Στο στοιχείο δηλαδή για το οποίο το όνομα Pink Floyd απασχόλησε, απασχολεί και θα απασχολεί το κοινό. Είναι η περίπτωση του συγκροτήματος τέτοια, ώστε κάνει οποιαδήποτε άλλη αναφορά να φαντάζει μικρή και περιττή αυτήν την ώρα. Η ώρα των Pink Floyd είναι η ώρα της μουσικής.

>>> Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Βαθμολογία:  5½

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  It's What We Do , Anisina , Surfacing , Louder Than Words

Perfume Genius - Too Bright

Είδος:  Indie Pop
Κυκλοφορεί:  22 Σεπτεμβρίου 2014

     Ο νέος δίσκος του Perfume Genius είναι εξίσου καλός με τον προηγούμενο, αλλά μοιάζει προορισμένος για να γίνει αυτός που θα τον εδραιώσει στην πρώτη γραμμή των indie ονομάτων, κάτι που δεν είχε συμβεί μέχρι στιγμής. Ο λόγος είναι ότι ο Mike Hadreas αυτή τη φορά εμπλουτίζει τον ήχο του με περισσότερα στοιχεία, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα πληρέστερο, ικανό να τραβήξει την προσοχή μεγαλύτερου μέρους του κοινού. Το υπέροχο πρώτο single Queen είναι ενδεικτικό αυτού του ανοίγματος και αποτελεί ίσως την πιο ολοκληρωμένη του σύνθεση.
     Το δυνατό στοιχείο του Perfume Genius παραμένει η ικανότητά του να σκαρφίζεται καλές μελωδίες, αλλά και να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του με μια αμεσότητα που αποφεύγει να γίνει άβολη για τον ακροατή, παρά το γεγονός ότι η θεματολογία του είναι μόνιμα δραματική και τα κομμάτια του εντελώς προσωπικά και βιωματικά. Οι μελωδίες και οι στίχοι, βέβαια, βρίσκονται ένα σκαλί κάτω σε σχέση με ό,τι ακούσαμε στον προηγούμενο δίσκο, όμως αυτό αντισταθμίζεται από τις αναβαθμισμένες ενορχηστρώσεις και την διεύρυνση της ηχητικής παλέτας.
     Αυτά που πάντα έλειπαν (και συνεχίζουν να λείπουν) από τον κατά τα άλλα αξιαγάπητο Perfume Genius είναι η τεχνική και η ποικιλομορφία, που θα έδιναν στις συνθέσεις του την απαραίτητη ώθηση ώστε να περάσουν στη σφαίρα του εκπληκτικού. Παρόλα αυτά, η αλήθεια είναι ότι ο Hadreas λειτουργεί άψογα στο απλοϊκό μουσικό του πλαίσιο. Στο κάτω κάτω, η πολυπλοκότητα ποτέ δεν ήταν βασικό ζητούμενο στην pop.
     
    

Βαθμολογία:  8

Κομμάτια που ξεχωρίζουν:  I Decline , Queen , No Good , Don't Let Them In

Flying Lotus - You're Dead!

Είδος:  Electronic / Experimental / Hip Hop / Jazz Fusion
Κυκλοφορεί:  6 Οκτωβρίου 2014

     Για τους φίλους του είδους είναι γνωστό ότι από το 2006 που κυκλοφορεί δίσκους, ο Flying Lotus παραδίδει πάντα πολύ ενδιαφέρουσες δουλειές, ξεχωρίζοντας πάντοτε για την ευρυγώνια οπτική του και τη μοναδική του άποψη σε αυτό που λέμε "ψαγμένη" ηλεκτρονική μουσική. Το "You're Dead!", όμως, βρίσκει τον Αμερικανό σε μια εντυπωσιακή δημιουργική έξαρση, που ξεφεύγει ακόμα και από τα δικά του, υψηλά standards.
     Η νέα, πολυεπίπεδη ηχητική πρόταση του Flying Lotus διεισδύει στην avant-garde, πειραματική jazz fusion που εμπνεύστηκαν κατά τη δεκαετία του '70 καλλιτέχνες όπως ο Miles Davis, οι Weather Report και ο Sun Ra, προσαρμόζοντάς την στα δικά του ηλεκτρονικά standards και προσθέτοντας λιγοστές hip hop πινελιές (με τη συνδρομή των κορυφαίων ονομάτων του Kendrick Lamar και του Snoop Dogg). Κομμάτια που διαρκούν κατά μέσο όρο δύο μόνο λεπτά, χωρίς κουπλέ, ρεφρέν και γέφυρες φυσικά, διαδέχονται το ένα το άλλο με ελάχιστες διακοπές, δημιουργώντας αλληλουχίες ηχοτοπίων που αναμειγνύονται αρμονικά. Κάθε κομμάτι αποτελεί μια μονάχα συνιστώσα του συνόλου και από μόνο του δεν στέκεται βγάζοντας κάποιο νόημα. Η συνισταμένη τους, όμως, δηλαδή ο δίσκος στην ολότητά του, είναι μια μαγευτική, πολυσυλλεκτική ηχητική περιπλάνηση, από αυτές που γίνονται καλύτερα με τα μάτια κλειστά και τη φαντασία σε εγρήγορση.
     Παράλληλα με τη γνωστή, υψηλή ηχητική του αισθητική, είναι αξιοθαύμαστο το πόσο καλά έχει ενσωματώσει τις jazz αναφορές ο Flying Lotus στον ηλεκτρονικό του ήχο. Μπορεί σε ορισμένες στιγμές να γίνεται "φλύαρος" στην προσπάθειά του να τα χωρέσει όλα, όμως τις περισσότερες φορές το χειρίζεται πολύ εύστοχα. Η μουσική του δεν είναι και η πιο easy listening εκεί έξω, ποτέ δεν ήταν. Ειδικά ο συγκεκριμένος δίσκος, όμως, αξίζει να ακουστεί από όλους. Πρόκειται για μια σπουδαία εξέλιξη, που αποκαλύπτει το καλλιτεχνικό του όραμα στην πιο ολοκληρωμένη του, ίσως, μορφή ως τώρα.

Βαθμολογία:  8

Κομμάτια που ξεχωρίζουν: Κανένα! (ακούγεται καλύτερα ολόκληρος)