Είδος: Electropop / Indie Pop Κυκλοφορεί: 18 Μαΐου 2015
Σε πρώτη ανάγνωση, η ελαφρότητα της μουσικής στο ντεμπούτο του Shamir κάλλιστα μπορεί να παραπλανήσει τον ακροατή, ωθώντας τον να κατατάξει το Ratchet στην κατηγορία της ψευδεπίγραφα εναλλακτικής ποπ, που εντέλει είναι κι αυτή της σειράς. Αλλά και ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν είναι καθόλου δύσκολο να απορριφθεί, με συνοπτικές μάλιστα διαδικασίες, ως ένα ακόμα χίπστερ σαχλοκούδουνο. Εκεί παραπέμπει η όλη του αισθητική, εκεί παραπέμπει και η συμπερίληψή του στη λίστα «BBC Sound of 2015». Τι δουλειά έχει όμως μια τέτοιου είδους καταχώρηση στους καταλόγους της πάντα εκλεκτικής XL Recordings;
Είδος: Indie Pop / Chamber Pop Κυκλοφορεί: 28 Αυγούστου 2015
Κατά πάσα πιθανότητα, οι περισσότεροι από όσους ξεκινήσατε να διαβάζετε αυτές εδώ τις γραμμές θα έχετε ακούσει τον δεύτερο, ομώνυμο δίσκο του Bon Iver (2011). Πολλοί μάλιστα θα τον έχετε αγαπήσει –και δικαίως, μιας και πρόκειται για καταπληκτική δουλειά.
Η νέα δουλειά του Brian Wilson καταφθάνει 7 χρόνια μετά την τελευταία
φορά που κυκλοφόρησε δίσκο με πρωτότυπο προσωπικό υλικό και 3 χρόνια
μετά το άλμπουμ επανένωσης των Beach Boys, εκείνο το ανεκδιήγητο That's Why God Made The Radio (2012), που πλέον φαίνεται πως κανείς δεν μνημονεύει.
Ανάμεσα στις εκατοντάδες indie μπάντες που ξεπήδησαν τα τελευταία χρόνια και έχτισαν τον ήχο τους πάνω στην αναβίωση της 60's και early 70's ψυχεδέλειας, αυτές που ξεχώρισαν πραγματικά (και επομένως θα κερδίσουν το στοίχημα με τον χρόνο) μετριούνται στα δαχτυλά του ενός χεριού. Κι αυτό γιατί τόσες είναι οι μπάντες που αφομοίωσαν τις επιρροές από τους μουσικούς τους ήρωες όχι για να αυτοεγκλοβιστούν σε αναβιωτικές λούπες, αλλά για να τις μεταβολίσουν, με στόχο να "φωτίσουν" νέες πτυχές του ψυχεδελικού ήχου, παραδίδοντας συγχρόνως καλές συνθέσεις και στίχους με ουσία.
Οι Tame Impala έχουν τρεις εκπληκτικούς δίσκους στον κατάλογό τους, οι οποίοι τους κατατάσσουν χωρίς καμία αμφιβολία στην εκλεκτή αυτή κατηγορία καλλιτεχνών. Αν και ξεκίνησαν σε χαμηλούς τόνους, ήδη με το "Innerspeaker" του 2010 είχε φανεί η ροπή τους προς μια νέα έκφραση της ψυχεδέλειας. Μιας ψυχεδέλειας καθ'όλα οργανικής, πλην όμως απόλυτα εκμοντερνισμένης, κυρίως λόγω της παραγωγής.
Ο ήχος αυτός τελειοποιήθηκε στο μελωδικότερο "Lonerism" (2012), ένα αριστούργημα φουτουριστικής ψυχεδέλειας, που βρίθει από στρώματα ήχων και εκπληκτικές λεπτομέρειες σε όλα τα επίπεδα. Καταπληκτικές μελωδίες, απρόβλεπτες αρμονίες, ηχητικά εφέ βγαλμένα
από το μέλλον, απολαυστικά drum patterns,
μπασογραμμές απίστευτα καλογραμμένες. Ένας υπέροχος δίσκος που
πραγματεύεται με ευαισθησία και ειλικρίνεια τις διάφορες πτυχές της
μοναχικής ζωής.
Και επειδή ένας δίσκος τέτοιων διαστάσεων δύσκολα θα μπορούσε να ξεπεραστεί, το συγκρότημα κλείδωσε στην ντουλάπα τις κιθάρες και πειραματίστηκε για τον τρίτο του δίσκο. Επιστράτευσε όλη την εφευρετικότητα που του είχε απομείνει και επινόησε ουσιαστικά τη μετεξέλιξη της "φουτουριστικής ψυχεδέλειας" του "Lonerism": την synth ψυχεδέλεια.
Θα μπορούσαν να γραφτούν πολλές γραμμές για την συναρπαστική πορεία της μπάντας, αλλά μάλλον δεν είναι της παρούσης. Παρακάτω βρίσκονται τα 20 καλύτερα κομμάτια των Tame Impala για την περίοδο 2010-2015, όπως τα αξιολογεί το Indiego Sound.
20. Yes I'm Changing
(Currents , LP , 2015)
19. Elephant
(Lonerism , LP , 2012)
18. Eventually
(Currents , LP , 2015)
17. Jeremy's Storm
(Innerspeaker , LP , 2010)
16.Keep On Lying
(Lonerism , LP , 2012)
15. Solitude Is Bliss
(Innerspeaker , LP , 2010)
14. Desire Be Desire Go
(Innerspeaker , LP , 2010)
13. Reality In Motion
(Currents , LP , 2015)
12. Why Won't They Talk To Me?
(Lonerism , LP , 2012)
11. New Person, Same Old Mistakes
(Currents , LP , 2015)
10. Apocalypse Dreams
(Lonerism , LP , 2012)
9.Endors Toi
(Lonerism , LP , 2012)
8. Nothing That Has Happened So Far Has Been Anything We Could Control
Το How Big, How Blue, How Beautiful συνεχίζει τη mainstream-οποίηση της Florence Welch ακριβώς από το σημείο στο οποίο την είχε αφήσει το Ceremonials του 2011. Δίσκο με τον δίσκο, η πάλαι ποτέ indie Αμαζόνα εγκαταλείπει τους ηχηρούς αλαλαγμούς, τις κέλτικες αναφορές και την παγανιστική αισθητική, λειαίνει τις γωνίες της και μεταλλάσσεται σε μια radio-friendly παρουσία, μετερχόμενη μια οριακά ασφαλή και σχετικά easy listening pop/rock κοσμοαντίληψη.
